Maastricht kent nog veel karakteristieke en speciale winkels. Wekelijks licht de stadsredactie er een uit voor de serie Etalaazj. Vandaag deel 2: de Babashop in de Hoenderstraat.

Metalen nekhangers met schedels, vleermuizen en kruisjes vallen als eerste op. Een uitstalling met vervaarlijk ogende spijkerbandjes in alle soorten en maten volgt.

Concertaffiches met scherpe gothische letters en rekken vol zwarte kleding voor liefhebbers van gothic, metal en punk zetten verder de toon. Donkere muziek van Nick Cave schalt uit de boxen. Eigenaresse Noor Valkenburg (38) van de Babashop moet grijnzen bij de suggestie dat een argeloze bejaarde Maastichtenaar de hele winkel wat morbide zal vinden. Als mensen daar zo over denken, heeft het geen enkele zin om met ze in discussie te gaan.

De Babashop gaat al lang genoeg mee om geen enkele boodschap te hebben aan lieden die een grijs plooirokje als de ultieme modeuiting zien. De winkel viert volgend jaar april het tienjarig bestaan met een groot feest in alternatieve club Backstage. Kledingstijlen in andere etalages komen en gaan, maar de Babashop is de new-waveperiode uit de jaren tachtig met bands als The Cure en The Sisters of Mercy trouw gebleven. Klanten vragen Noor Valkenburg wel eens wanneer de uitverkoop begint, maar het assortiment van de Babashop kent geen seizoenen en geen hippe modetrends. Het soort kleren dat Noor Valkenburg al leuk vond om te dragen als meisje van veertien, verkoopt ze in de winkel nog steeds het liefst.

In de jaren voordat de winkel aan de Hoenderstraat openging, was de Geleense al op rockfestivals en weekmarkten te vinden met een alternatieve kledingstand. Omdat het achter een marktkraam behoorlijk koud is in de winter en omdat het festivalseizoen elk jaar in september toch wel ophoudt, besloot ze de sprong in het diepe te wagen en de winkel in Maastricht te beginnen. Ze deed dat samen met haar levenspartner Ruud Guy die vier jaar geleden rockabillywinkel Suburbian aan de Oude Tweebergenpoort is gestart. De Babashop verkocht aanvankelijk nog vooral Indiase kledij, geïnspireerd door de reizen die het paar in Azië maakte. Uit die tijd stamt ook de naam 'Baba', symbolisch voor een oud en wijs mannetje. Hoewel ze al vrij snel de omslag naar kleding voor punkers, metalfans, gothic- en wave-liefhebbers maakten, heeft Noor Valkenburg de oorspronkelijke naam nooit willen verloochenen.

Het bezoek met een kraam aan grote metalfestivals gaat nog steeds door. Ze kan daar een publiek tot in België en Duitsland op de Babashop attenderen. Ook geniet Noor Valkenburg nog steeds van de ontspannen saamhorigheid op zo'n muziekfestijn. Hoewel ze in haar jonge jaren eerst een fanatieke anarchistische punker is geweest, valt bij elk waveconcert nog steeds het hele leven op zijn plaats. De muziekstroming heeft niet de agressie van de punk en is op geen enkele manier macho, stelt Valkenburg. Zo is ze bij zo'n concert nog nooit in haar kont geknepen en heeft ze daar nimmer vechtpartijen meegemaakt. Zelf probeert ze daarom als DJ Noor enkele malen per jaar in Backstage een nieuw tienerpubliek voor de grote vleermuisbands uit de jaren tachtig te interesseren. Nieuwere groepen als Marilyn Manson, Cradle of Filth en Within Temptation zorgen er wel voor dat ook de jongere generatie die de jaren tachtig nooit bewust heeft meegemaakt, inmiddels de weg naar de Babashop weet te vinden. Noor Valkenburg staat nog weleens meewarig toe te kijken als zo'n enthousiaste puberfan met een onwillige ouder de winkel binnenstapt. Jongeren die prima leren op school en heel serieus bezig zijn met hun leven, krijgen nog steeds problemen met hun ouders als ze zich een beetje afwijkend willen kleden. Als troost geeft ze zo'n jongen of meid soms een opnaaiembleem van een van de metalbands mee, als vader of moeder zo'n kind weer snel mee naar buiten sleept.

Ze vertelt lachend dat ze een tijd een deurmat met de tekst Satan Inside op de stoep van de winkel had liggen, alleen omdat ze zo kon genieten van de geschokte blikken die voorbijgangers dan door de deuropening in de winkel wierpen. Alsof zij met haar vriendelijke karakter sataniste zou kunnen zijn. Valkenburg mag graag rebelleren tegen de burgermansmentaliteit die elke afwijkende modeuiting als eng en vreemd beschouwt. Zo vindt ze het geweldig wanneer mannelijke gothicfans een van de zwarte jurken uit winkel durven te dragen en zich met zwarte make-up opmaken. Op koopzondagen houdt ze welbewust de winkel dicht omdat zich dan te veel pottenkijkers in de zaak komen melden die alles raar vinden en niet met hart en ziel voor de alternatieve levensstijl gaan.

De Babashop hoeft ook echt niet groter te worden, als het aan haar ligt. Met de vaste klanten die zo eens in de paar weken komen binnenwaaien en de bezoekers van buiten Limburg die langskomen als ze een dagje in Maastricht zijn, kan ze de eindjes best aan elkaar knopen. Ze wil gewoon zelf achter de toonbank het contact met de klanten blijven houden en helemaal niet aan het hoofd staan van een keten van zaken waarbij je alleen nog de coördinatie en inkoop doet. De Babashop is meer een uitgegroeide hobby en er is geen dag waarop Noor Valkenburg met tegenzin naar het werk gaat. De winkel voelt als een verlengstuk van haarzelf: een beetje rommelig, met gelegenheid om een peuk op te steken en een ongedwongen praatje te maken. 'Die Noor verandert ook voor geen reet', roepen haar vrienden weleens op een feestje. Ze lijkt wel een boom die zich niet verplaatst. Ze is van binnen en van buiten wave-liefhebber, zegt ze met een lach.

Door: Jaco Meijer